Hop-on and Hop-off door Marrakesh

De ontbijtjes in de hotels op deze reis zijn niet echt goed. Alles staat er, maar het is niet zo dat ik bij het opstaan denk, mmm…lekker ontbijten. Gelukkig heb ik (i.v.m. tarwe-allergie) altijd mijn knackebröd mee. Dat is altijd goed. Soms koop ik na een paar dagen wel eens een pot pasta. Deze reis is niet heel lang, dus het zou niet nodig moeten zijn. Maar ik verlang er wel een beetje naar. Zeker ook omdat de jam in grote schalen staat en er allerlei kruimels in kunnen zitten.

Om de stad op ons gemak te kunnen bekijken stappen we op een hop-on en hop-off bus. Er rijden twee lijnen. De groene en de rode. De rode brengt ons bij de bekende plekken in de stad. De groene meer naar de verder van het centrum gelegen plaatsen De kamelentour start hier bijvoorbeeld. Het is dan wel een heel andere ervaring als de tour in de woestijn. Maar voor mensen met kinderen die alleen een stedentrip naar Marrakesh maken kan het wel leuk zijn.

Eerst het rondje met de rode lijn. Helaas werken de koptelefoontjes niet in de bus. De extra informatie die je hiermee krijgt is meestal wel nuttig. Maar nu dus niet. Na een klein uurtje zijn we weer bij het beginpunt en willen we overstappen om de groene lijn. Deze rijdt maar 1 x per uur en we moeten nog ruim 30 min wachten. Bakkie gedaan en weer in de rij gaan staan. Er komen steeds meer mensen bij. Dat gaat nooit passen. Maar het lukt gelukkig wel. Niet dat ik iets kan zien. Maar zit wel in de bus. De bus rijdt alle stops voorbij. De ervaring zal wel hebben geleerd dat er niemand uitstapt. Maar bij de kameltour wilden er wel mensen uit. Uiteindelijk wel gelukt.

De stop bij Jardin Majorelle is erg populair. Bijna de hele bus stapt hier uit. Op naar de rij voor de kassa. Ongeveer 30 minuten wachten en dan kunnen we naar binnen. De entree is een 70 Dirham. Naast de tuin zijn er verschillende combi’s mogelijk, bijvoorbeeld met het berbermuseum.

Een mooi rustpunt is erg druk in de tuinen. Dit is ook een geliefde plek voor instagrammers. Heb de plekjes al teruggevonden op Insta.
Veel Europese toeristen hebben de Jardin Majorelle ontdekt als rustpunt in Marrakesh. Deze botanische tuin werd ontworpen door de Franse kunstenaar ­Jacques Majorelle en werd later eigendom van modeontwerper Yves Saint ­Laurent.

Na een klein uurtje staan we weer buiten. We hebben geluk. De bus komt precies aanrijden. Dus geen gezoek, gelijk op weg. Richting de binnenstad.

We stappen uit bij de Koutoubia-moskee. Hét herkenningspunt van Marrakesh. De minaret uit de twaalfde eeuw is vrijwel overal in de oude stad zichtbaar. Altijd handig voor types zoals ik.

Slenterend langs alle souks zie je steeds hetzelfde. Maar ik blijf het leuk vinden om te kijken. Wanneer iets vind dat ik echt leuk vind, dan koop ik het. Maar kopen voor het kopen dat doe ik niet. Het is dus vaak “kijken, kijken, niet kopen.

We lopen nog iets verder tot we op het plein Djemaa el-Fna aankomen. Hier laten we alle indrukken nogmaals op ons inwerken. Verkopers zitten aan de randen van het plein met kameeltjes, armbanden en horloges voor zich uitgestald op de grond. De slangen en apen doen hun kunstjes weer. En alle verkopers proberen iets te verkopen

Als je niets niets wilt kopen, probeer dan oogcontact te vermijden. Het scheelt niet veel, maar wel iets. Bij de henna dame werkte dit niet. Voor ik er erg in had begon ze al op mijn hand te spuiten met henna. Daar had ik dus echt geen zin in. Gelukkig stopte ze na mijn onweersblik.

Moe van het lopen het laatste stukje met een taxi gegaan. Wel lekker relaxed.

De hele dag niet gegeten. Kwam er gewoon niet van. Op Tripadvisor gezocht en bij een Spaans restaurant L’auberge Espagnole belandt. En wat was het eten lekker. We hadden eerst nog wel geluk. Bij binnenkomst stond er op alle tafeltjes “gereserveerd”. Gelukkig hadden we een lieve serveeerster. Zij heeft voor een mooi plekje gezorgd en ons steeds weer de heerlijkste gerechten gebracht. Echt een aanrader. Voor Henk was het helemaal een topavond. Het restaurant was ook een soort sportcafe. Minimaal 10 gigantisch grote t.v.-schermen hangen er in het restaurant. Overal is voetbal te zien. Dat was ook de reden van alle reserveringen. De Spaanse clubs spelen Europees voetbal.

Na het eten zijn we snel thuis, 300 m, in één keer gelopen en dat zonder routeplanner.