Ochtend work-out in de woestijn

Onze buren (oftewel de hele groep) zullen wel hebben gedacht, welke gek zet zijn wakker nou om 4:45 uur. Nou dat was ik dus. Foutje. Had 5:45 moeten zijn. We staan vandaag vroeg op want we gaan de zonsopkomst vanaf één van de duinen bekijken. Na de “hongerige” kameel van gisteren sla ik de kamelen over en ga met het wandelteam mee.

Wandelen in de woestijn, het lijkt overzichtelijk, maar zodra de groep over een heuveltje is, en jezelf nog even achterblijft, zie je niemand meer. Gelukkig leiden de voetstappen in het zand je eenvoudig weer naar de rest toe. De door onze gids Abderrahim uitgezochte duintop is de hoogste en zachtste in de omtrek volgens mij. Wandelen in zand is altijd al lastig, maar nu komen we helemaal niet voorruit. Ik geloof het wel en besluit vanaf een lager punt de zonsopkomst te bekijken. Henk klimt wel dapper door. Fototas ingeleverd en op handen en voeten, twee stappen vooruit, wegzakkend tot de knieën en één stap terugglijdend is 50 m omhoog een hele klim. Maar voordat de zon opkomt is hij boven.

In de woestijn is eigenlijk alleen maar zand en een paar groene pollen te zien. En toch leven er dieren. In het zand zijn allerlei sporen te ontdekken. Een scarabee, woestijnvos, woestijnrat en vogelpootjes. Genietend van het uitzicht zie ik opeens iets bewegen. Het lijkt wel of er zand omhoog komt. En bij nader onderzoek blijkt dat ook zo te zijn. Het diertje zelf zie ik niet, maar er zijn allemaal gangen in het zand gemaakt, waar het overtollige zand uit naar buiten wordt gegooid.

Op het gemak wandelen we terug naar ons kamp. Iets te rustig blijkt, want alle tassen staan al achterop de jeep, en wij moeten nog een aantal dingen inpakken. Dus snel, snel en met mijn schoenen en losse spullen onder de arm lopen we terug naar de Auberge. Tot een jaar geleden lagen de campsites veel dieper de woestijn in. Maar tegenwoordig is dat verboden. Aan de ene kant jammer, maar het is ook goed. Natuur moet op een natuurlijke manier worden gebruikt, en van worden genoten. Je ziet soms nog wel de restanten van een kamp terug. Zonnepanelen, waterpunten en een verkleurde grond van de kampvuurtjes.

Vanochtend zijn we met lege maag vertrokken. En na de korte maar zware tocht is een lekker ontbijtje meer dan welkom.Even de voeten afgespoeld, een laatste blik op de Erg Chebbi en dan vertrekken we weer. Richting de Todrakloof.Onderweg komen we een oud irrigatiesysteem tegen. Hier maken we een korte stop. Vroeger werden deze qanats gebruikt om via ondergrondse kanalen grondwater uit de bergen naar lager gelegen gebieden te transporteren. Tegenwoordig zijn er andere systemen om het water in de oases te krijgen en wordt het niet meer gebruikt.

Zelf sta ik ook regelmatig op foto’s. Mooie uitzichten of leuke kleurtjes op de achtergrond. Maar zoals sommige mensen uit Azië op de foto gaan! Echt bij alles maken ze een fotoreportage van minimaal 5 foto’s per persoon. En als je denkt, ze zijn klaar, dan moet er ook nog even een groepsfoto worden gemaakt.We wijken een klein beetje af van de route en rijden naar El Khorbat Oujdid in Tinejdad. Hier bezoeken we een authentieke ksar. Een groot gebouw van klei en stro, met daarin meerdere panden en pleintjes, laten een wirwar van straatjes zien. In één van de panden is ook het Oasis museum te vinden. Uitleg over het leven hier in de regio, de cultuur en het werken op het land. Voornamelijk met de palmbomen. Het museum ziet er goed verzorgd uit. Duidelijke uitleg in meedere talen en een leuke collectie.

We eindigen ons bezoek aan Tinejdad met een bezoekje aan het lokale (toeristen) restaurant. En het was weer smullen; salade, tajine en een toetje met banaan en appel. Niet echt slecht.

Aan het eind van de middag maken we een wandeling van ongeveer 1,5 uur door de palmentuinen in de Todravallei. Overal zijn kleine lapjes grond te zien waar iets op wordt verbouwd, groente en fruit. En natuurlijk de palmbomen met de dadels. Hoog in de boom is zelfs een man te zien die de dode takken aan het kappen is. Zat mooie plekjes om op de foto te zetten dus. En als je dan net even iets langer stil staat en de rest van de groep in de oude wijken links, rechts of rechtdoor kan. Dan is het even lastig. Want opeens is iedereen verdwenen. En stond ik samen met iemand uit de groep tussen de lemen huizen. Dan is het wel even lastig. Wat nu! Meestal loop ik dan wel ergens heen, maar nu dacht ik, laat ik dat maar niet doen. Zeker na de “strenge” woorden van onze gids. Als je de groep kwijt bent niet gaan zoeken, maar blijven staan. Ik kom wel zoeken. Dus gebeld en ja hoor, daar kwam onze redder in nood. Volgende keer maar weer gewoon voorop lopen.Bij het eindpunt staat onze chauffeur ons al weer op te wachten. Nog een stukje met de bus en dan komen we aan in ons hotel Dar Ayour (Todra Kloof). Deze keer een authentiek gebouw langs de rotsen gebouwd. Bij de entree zie je niet dat het een hotel is, maar binnen bestaat het uit verschillende verdiepingen. Klein maar erg leuk. Minder luxe dan de grote hotels waar we steeds hebben overnacht, maar het is prima. En eindelijk een hete douche. Die zeker nu erg welkom is, want na de nacht in de woestijn en de stoffige wandeling voel ik me niet echt fris meer.Na weer een heerlijke maaltijd zit de dag er weer op.

2 Replies to “Ochtend work-out in de woestijn”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s