Het perfecte plaatje

Zes uur ontbijt en half zeven vertrek. Dat betekent heel vroeg op. Daar heb ik zelf weinig moeite mee. Ben toch iedere dag al rond 5 uur of eerder wakker. Maar voor Soof is het wel heel vroeg.Ze dacht iedere ochtend volgens mij wel “wat een gekkigheid”. Het is vakantie hoor. Maar was toch steeds snel wakker. Maar nu, er was echt geen beweging in te krijgen.

Terwijl alle tassen al in de bus stonden en iedereen aan het ontbijt zat, kwam Soof in actie. Maar om half zeven zat ze netjes in de bus.De reden dat we zo vroeg vertrekken is omdat je alleen in een tijdsblok een ticket kan kopen voor het Monteverde NP. En het tijdsblok voor 8 uur zat al vol. Dus dan maar een uurtje eerder.
Het weer pas perfect bij het regenwoud. Het regent flink door. Gelukkig lopen we een groot deel van de wandeling beschut tussen de hoge bomen.

Bij de uitzichtpunten zie je goed waarom dit een nevelwoud heet. We zien alleen maar nevel om ons heen. Aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant hoort het er ook echt bij.

De wandelingen bestaan uit meerdere korte lussen van ongeveer 1 km die op elkaar aansluiten. Het liefst loop ik alle stukken, maar Henk en Soof hebben het na de hangbrug wel gezien. Zij keren terug naar de entree en ik loop nog een stukje door.
Denk dat ze anders ook wel waren teruggekeerd. Want het is weer eens een flinke klim. Na 10 min kom ik bij de volgende lus. Ongeveer 900m. Normaal nog geen 10 minuten lopen. Maar met deze hoogte verschillen durf ik de gok niet te nemen.De bus vertrekt rond half 10 en ik ben bang dat ik het met de andere stukken die ik nog moet lopen niet red. Zelfde weg maar weer teruggelopen.Een klein vogeltje bleef zenuwachtig om mij heen vliegen. Wat leuk, even een fotootje maken. Totdat ik dacht, misschien sta ik wel voor zijn nestje. En dat klopte inderdaad. Een stap opzij en het vogeltje vloog in een klein gaatje. Inderdaad een nestje. Heel klein met ieniemienie eitjes. Maar snel doorgelopen.

Op de hangbrug stond ik helemaal in mijn eentje. Vreemd. Net was het nog zo druk. Een foto maken zonder mensen erop was niet te doen. En nu heb ik deze prachtige plek helemaal voor mezelf. Op zulke momenten komt het besef hoe mooi de wereld is, en hoe bijzonder het is dat we van deze prachtige plekken mogen genieten extra hard binnen. Maar het is ook confronterend. Want ik zie ook dat Costa Rica sinds 2001 heel erg veranderd. En niet alleen omdat in je herinnering alles altijd mooier is, maar ook omdat het echt zo is. En dat in een land als Costa Rica, waar milieubewustzijn echt hoog bovenaan de lijstjes staat.

Na te lang op de hangbrug te hebben gestaan, moet ik het laatste stuk echt rennen. Al had er een quatzal op het pad gezeten. Ik had hem niet gezien. En precies op het moment dat ik sta te twijfelen, waar moet ik nu heen, zie ik een grote vogel voor een nestkast hangen. De quatzal. Heb ik hem toch nog gezien. De vogel is in het echt veel mooier dan op mijn foto. Maar ik was bijzonder blij dat het toch nog is gelukt om de quatzal te zien.

Bij de uitgang staat iedereen al te wachten. Dat komt bij mij niet vaak voor. Meestal is het andersom.Nog even langs de kolibries. Er hangen drinkbakjes met nectar of iets anders zoets. Niet echt zoals je vogeltjes wilt zien. Maar om een kolibrie goed te zien is het wel handig. Opeens zie ik er één op een takje zitten. En hoewel de batterij van mijn toestel bijna leeg is, probeer ik het toch nog. Deze ene kans levert het perfecte plaatje op. Wat een kleurenpracht.

Daarna is het nog een stukje rijden naar Rincon de la Vieja. Voor de lunch stoppen we bij een bakkerijtje. Voor mij even zoeken om iets te eten, maar de gigantische bananasmoothie vult ook enorm. Daar hoeft niets meer bij.
Er vliegen toekans en vier grote ara’s rond. Twee macaws (de soort die wij ook in Honduras hebben gezien) en 2 grote blauw/gele.Na de lunch zijn we redelijk snel bij onze lodge. Weer een prima plekje. Huisjes rondom een groot zwembad. Ideaal voor de kids. En voor de ouders. En relaxen in de zon.
Na enige tijd komt er een hele grote groep scholieren aan. Zij duiken met z’n allen het zwembad in. Het is gedaan met de rust. En zelfs de kids in onze groep vinden het niet meer leuk. Het was echt te druk.

Terwijl iedereen aan het chillen is in de huisjes verken ik de omgeving. Er zijn een aantal paadjes waar je kan wandelen. Ook hier is het mogelijk om met ziplines door de lucht te vliegen. Het zal best betrouwbaar zijn maar ik ben blij dat wij het in Monteverde heb gedaan. Zag er allemaal toch iets degelijker uit.

Overal om me heen hoor ik vogelgeluiden. Vooral parkieten die luid kwetterend een slaapplaats voor de nacht zoeken.

Het begint al snel te schemeren. En dacht laat ik verstandig zijn en weer teruglopen naar het huisje. Want hier lopen in het donker zonder zaklamp en op slippers is volgens mij niet het meest verstandige wat ik kan doen.

One Reply to “Het perfecte plaatje”

  1. ook weer zo’n mooi verslag van de dag , die zo vroeg begon ( zeker voor Soof) hihi.. jij bijna alleen in het oerwoud …. op de hangbrug.. op zoek om je heen naar mooie en bijzondere vogels, en dan ook gelukt om de quatzal uiteindelijk te spotten en op de kiek te zetten.. wat een behoorlijk afwisselende dag was dit ook weer .. genoten van je mooie , heerlijke verslag .. liefs van ons xxx

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s